
ππ₯ππ’π§π ππ’π§π ππ§ π¦ππ€ππ§ πππ§ π°ππ«π¦π π°ππ«π€π©π₯ππ€
Ik kwam daarnet binnen in onze keuken en zag onze enorme fruitschaal staan. We hebben bij Vulsteke Bedrijfsgebouwen om de twee weken vers fruit op het werk en elke keer denk ik hetzelfde:
Neem ik nu een fruitje? Of toch een koekje?
En dan begint het bekende interne gesprek: "Als ik eerst een fruitje neem, mag ik daarna ook een koekje. Dat compenseert."
En zo ligt er vijf minuten later een mandarijn Γ©n een koek op mijn bord. Evenwicht noemen we dat. Of zelfbedrog. Het is maar hoe je het bekijkt π
Maar terwijl ik daar stond, besefte ik opnieuw hoe fijn het is dat dit hier gewoon is. Geen grote woorden, geen sloganeske initiatieven. Gewoon kleine dingen die het werk aangenamer maken. Fruit in de keuken. Koffie die altijd klaarstaat. Collega's die even vragen hoe het gaat. Dat soort dingen.
Het zijn vaak de kleinste dingen die een werkplek warm maken.
Originele post op LinkedIn (optioneel je hoeft niet ingelogd te zijn om hier verder te lezen).
Bekijk op LinkedIn